Душица Лазова

Авторка/Уредничка

Магистер (во процес) по книжевност и културолошки студии која го очудува светот низ метафори и винтиџ естетика. Ги истражува квир културата, теоријата на афекти и феминистичката еко-критика во чии практики го гледа спасот од колективната затапеност. Ја инспирираат модата од 60тите, сензуалниот шмек на португалскиот јазик, автобиографиите и мемоарите. Коуредничка на Медуза.

Родово и телесно пречитување на практиките на „пумпање“ и „цицање“

Кон танцовиот перформанс „Ми треба ново тело“ на Викторија Илиоска.

Кукла на навивање – Форуг Фарохзад

Препев од англиски: Душица Лазова

Слободата како трпелив труд

Како да практикуваме колективна и вклучувачка феминистичка слобода?

Маша Сеничиќ: Просторот е своевиден модел за нашите сеќавања

Поезијата не мора да се менува, но би било пожелно да преплави некои неочекувани предели. Движењето, во секој случај, останува во нејзината срж.

Постбалкански барок и евровизиска ренесанса

Констракта ги мапира невралгичните точки на современото пост-југословенско општество и ги поврзува во една конечна слика – портрет на пост-Балканот во неолибералната магла.

Лезбејскиот бакнеж е револуција

Како и што да се пишува за првиот лезбејски бакнеж на дваесеттина квир жени кои го споделија своето искуство со нас? Како да се пишува во името на Х број лезбејки и квир жени кои не го сторија тоа? Има ли воопшто потреба да се каже нешто универзално за едно лично, интимно и субјективно искуство какво што е ова?

Годините – Алекс Димитров

Препев од англиски: Душица Лазова

Бел хукс: „Нашата прва љубов е љубовта кон себе“

Плодната писателкa, мислителка и теоретичарка дискутира за љубовта кон себе и за тоа како искрено да ја процениме сопствената вредност.

Како Вирџинија Вулф ја преобрази женската биографија во „Орландо“

„Орландо“ зборува за важноста да се биде свесен за сопственото историско, лично и колективно минато како жена и за потребата од негово реобмислување и реиспишување.

„Имав абортус“

Црната дупка во женскиот и јавниот дискурс
Scroll to Top