Калиа Димитрова

ГЛАВНА УРЕДНИЧКА / АВТОРКА

На раскрсница меѓу различните интереси и страсти, кои вклучуваат поезија и есеистика, феминстички/леви/зелени/квир политички теории, возење точак низ град, уредување текстови, но не исклучуваат coming-of-age и chick flick филмови, опсесивно фотографирање на домашното милениче, правење/јадење паста и други. Политичките науки ги надополни со културолошки, а по неколку селења се врати во Скопје. Горда основачка и главна уредничка на Медуза.

Сопствена (универзитетска) соба

Зошто сè уште постои потреба од женски колеџи?

Диви гуски – Мери Оливер

Превод од англиски: Калиа Димитрова

Гордост: некогаш, сега и секогаш 

Од немирите на Стоунвол до Парадата во Скопје.

Полиаморија

Практика или желба за љубовни/интимни/емоционални/сексуални односи со повеќе од еден партнер/ка, со информирана согласност на сите вклучени страни.

Неуспехот во уметностите треба да се охрабрува како интегрален дел од праксата: Интервју со Дарко Алексовски

Моја најчеста креативна одлука е политичкото и колективното да ги прикажувам преку личното и индивидуалното. Делата и проектите секогаш се иницирани од лични приказни кои понатаму ги транскрибирам со помош на визуелни средства и медиуми.

Париз гори (Paris is burning)

Eсенцијална филмска лектира која зборува за солидарноста, заедништвото и уметноста, кои ги одржуваат квир заедниците и сè уште претставува еден од најавтентичните прикази на дрег културата. 

Секоја трансродова личност носи приказни кои треба да се слушнат

Веќе неколку години по ред, на 31 март го одбележуваме денот на видливоста на трансродовите луѓе. Глобално, трансродовото постоењето и борба се прославува на овој ден од 2009 година.

Како да се борам за подобро утре, кога веќе не ни верувам во утре?

Ода за откажувањето, автодеструкцијата и потрагата по надеж.

Licorice Pizza

Филмот прикажува една жива, неуредна приказна за адолесценцијата која ја рефлектира типичната младешка лудост и смелост.

Пејзаж на неименливото: Разговор помеѓу Калиа Димитрова и Билјана Радиноска

Би сакала да ти кажам: „Ја носам својата траума како цвет на реверот или како орден од војната или како свежо налакирани црвени нокти“. Тоа би била добра реплика, но сè уште не е така.
Scroll to Top