ФИЛМ

Смртта и животот на Марша П. Џонсон (The Death and Life of Marsha P. Johnson)

Како дел од одбележувањето на месецот на гордоста и немирите на Соунвол, ви го препорачуваме документарниот филм во кој се истражува причината за смртта на легендата на движењето за геј ослободување, Марша П. Џонсон (The Death and Life of Marsha P. Johnson), во режија на Дејвид Франс. Марша била транс активистка, дрег кралица и една од фигурите со кои се поврзува почетокот на Стоунвол немирите во 1969. Нејзиниот надимак во тоа време бил „Saint of Chirstopher Street“ (каде што се наоаѓал барот Соунвол), бидејќи поголемиот дел од својот живот го има посветено на активизмот, иако се соочувала со сериозни проблеми со менталното здравје, како и чести апсења и насилство. Телото на Марша е најдено во реката Хадсон во 1992 и е првично регистрирано како самоубиство, но многу од нејзините пријатели и членови на заедницата веруваат дека станува збор за убиство.

Џонсон е симбол за она што црната квир феминистичка мислителка Алексис Полин Гимс го опишува како “никогаш стрејт”: оние квир пионери кои не можеа или не сакаа да ги сокријат своите разлики и на тој начин ја принудија нивната настраност да биде јавно признаена каде и да отидат.

Овој филм, како и животот, каузата и смртта на Марша Џонсон, се еднакво важни и ден денес. Транс жените сè уште се соочуваат со насилство, маргинализација и стигматизација, која не ретко завршува со смрт, како кај нас, така и глобално (како илустрација, во 2019  барем 27 транс личности беа убиени во САД, а повеќето од нив црни транс жени). Во име на месецот на гордоста и #BlackLivesMatter протестите, да се едуцираме за личностите кои го посветиле својот живот на борбата за ослободување и да ја продолжиме нивната борба, спротиставувајќи се на хомофобојата, трансфобијата, сексизмот и расизмот.

 

 

Двојниот живот на Вероника

Режија: Krzysztof Kieslowski
Улоги: Irene Jacob, Philippe Volter, Wladislaw Kowalski
Времетраење: 98’
Земја: Франција/Полска
Жанр: Драма/мистерија

 

„Двојниот живот на Вероника“ (Le Double Vie de Veronique) го следи животот на две млади жени кои изгледаат сосема идентично, Weronika и Veronique. Иако не се познаваат, помеѓу нив постои мистериозна, неискажана врска која и двете ја чувствуваат во секоја сцена. Преку кинематографијата, црвените и зелени тонови и генијалната музика, филмот разработува теми на интуиција, идентитет и љубов, и е несомнено воден не од содржината, туку од емотивната, ранлива и поетична изведба на Irene Jacob.

 

 

 

She’s Beautiful When She’s Angry

Преку документарниот филм She is Beautiful When She’s Angry, режисерката Mary Dore ни ги покажува животите и постапките на одреден дел од жените кои биле релевантни за феминистичкото движење во 60те и 70-тите години, фокусирајќи се  нивната креативност и неуморна борба.

 

И тогаш танцувавме (And then we danced)

Шведскиот режисер Levan Akin во својот најнов филм “And then we danced“ ја прикажува романсата помеѓу двајца мажи (Мерхаб и Иракли), танчери на традиоционални грузијски танци. Традицијата на грузиското танцување односно прецизни воени потези и сложени атлетски скокови, не содржат простор за слабост или безполовост како што тоа го кажува професорот на овие двајца млади танчери. Мерхаб или тој што е “послабиот“ ќе биде ставен настрана а подоцна и избркан, а Иракли ќе биде ставен на негово место.

 

Портрет на жената во огнот (Portrait of a lady on fire)

Режија: Céline Sciamma
Улоги: Noémie Merlant, Adèle Haenel, Luàna Bajrami, Valeria Golino
Времетраење: 122′
Земја: Франција
Жанр: Драма, романса

 

Оваа недела го препорачуваме Портрет на жената во огнот (Portrait of a lady on fire). Филмот ни прикажува љубовна приказна која се случува во Франција во 1770, помеѓу две жени: Елоиз која се мажи против својата волја и сликарката Мариен која е платена да ѝ направи сведбен портет. Филмот го пренесува зближувањето на двете жени во кратко проживеаната слобода пред свадбата. Режисерката Céline Sciamma го гледа филмот како манифесто на женскиот поглед (“manifesto about the female gaze”). Приказната е раскажана преку внимателно снимените лица на протагонистиките, нивните изрази, кадри одблиску, суптилна или драматична светлина. Сепак, дури и без да ги покажува мажите, Sciamma ги доловува различните начини на кој животите на протагонистките се под строго влијание на патријархалните норми.

 

 

 

Scroll to Top