Последниве 18 дена, следиме како геноцидот се одвива пред нашите очи.

Ретко се зборува за условите во кои живееат Ромите кај нас, а кога се зборува тоа често се гледа низ традиционалната призма на лични избори или различен менталитет, наместо многукратна и повеќеслојна системска дискриминација.

Марш за видливост на трансродовите лица

Што откриваат случаите на Линдзи Кленси и Андреа Јејтс за грижата за жени со постпородилна психоза?

За новата изложба „Поглед кон далечина обоена сино“ на Дарко Алексовски.

На 29 јуни МПЦ организира „сенароден“ протест против родовата еднаквост и правното признавање на родот. Еве дел од причините зошто ова е погрешно и страшно.

Зошто да не правиме нови наративи со сосема нова динамика и заплет, какви до сега не сме виделе? Зошто да не почнеме да си ги градиме визиите за нов подобар свет без атачмент кон стариот?

Кон танцовиот перформанс „Ми треба ново тело“ на Викторија Илиоска.

За важноста на преиспитувањето на традиционалните родови улоги и замислувањето феминистички утопии.

Од книгата „За нелагодноста на другите луѓе“ на Лорен Берлан.

Кога нормална телесна функција спречува една индивидуа да оди на училиште или на работа или кога менструацијата претставува сериозни здравствени ризици поради недостапноста на производите, огласувачите треба да дојдат до следново „откритие“: дека тие жени не треба да гледаат среќни фигури во тесна бела облека и скокање покрај плажа.

Како реакција на наводите за силување на малолетно лице од страна на вработен во косовската полиција се одржаа организирани протести во Приштина и Дренас

Средствата и формите на борба се различни во зависност од општествено-политичкиот контест, но за мене најпредизвикувачки останува да ги „ловам“ меките форми на ненамерно репродуцирање на патријархални вредности и очекувања, често и низ суштински искрени „најдобри намери“.

Кон создавање солидарни заедници преку зборување за физички и психолошки болести

Констракта ги мапира невралгичните точки на современото пост-југословенско општество и ги поврзува во една конечна слика – портрет на пост-Балканот во неолибералната магла.

Работилница за пишување поезија и изработка на зинови

Жените пишуваат и тоа многу. Толку многу што со нив ќе ги наполниме сите полици на една книжарница.

Изворно објавен во годишната публикација „КОЖА“ (2025)

„На читателот не му должиме ништо, односно ништо повеќе од она што стои во текстот.“

Прашањето на спиритуалноста низ генерациите на едно женско стебло.

Една од најтешките работи во животот за мене беше да ја прифатам и признаам мојата привилегија.

И јас бев тинејџерка која одеше на забави, но за среќа јас немав свој Брет Каванау

Oвојпат не сум сама.

Кога станува збор за родово базирано насилство, има посебен вид на овозможување, поттикнување и нереагирање од страна на полицијата.

За секој напредок кој сум го имала во сила или градење мускулна маса сум добила коментар – доволно ти е, немој повеќе. Сум се запрашувала, дали иста реакција би добил и маж на мое место?

Зошто невакцинирањето не е прашање на телесна автономија.

Кон Антарктик од Клер Киган.

ПМС е едно од најчестите одмолчани женски искуства, кои се зафрлени на маргините на интимното.

Анализа на односот човек-природа во македонскиот фолклор и народните песни

Серијал текстови од Филис Роуз за знаменити жени во историјата.

Пред неполни две недели македонската јавност се разбуди во едно од најодвратните случаи на родово-базирано насилство во земјава—Телеграм групата Јавна соба, чиј опис уште поодвратно гласеше ,,дружење и зезањe''.

„Не си сама“, „Државата е силувачот“, „Твојата ќерка не е виновна“, се некои од слоганите околку кои беше организиран протестот.

Идејата за родовата еднаквост е имплицирана во политичките концепти уште од создавањето на македонската држава.