препорачува: Ема Вељаноска, визуелна уметница

Наслов: A Tale of Autumn / Есенска Приказна

Режија: Ерик Ромер

Играат: Мари Ривјер, Беатрис Роман, Ален Либолт

Земја: Франција

Времетраење: 1ч. 52мин.

Жанр: Романтика / Комедија

Ерик Ромер, еден од најистакнатите режисери на францускиот Нов бран, го заокружува својот циклус „Приказни за четирите сезони“ со филмот „Есенска приказна“ (Conte d’Automne). Овој филм е вистински пример за тоа како Ромер на суптилен, но длабок начин успева да ги истражи човечките односи и случајните моменти кои ги обликуваат нашите животи.

Во „Есенска приказна“, централната фигура е Магали, вдовица и лозарка, чиј мирен живот е вознемирен од две независни, но поврзани шеми да ѝ се пронајде партнер. Од една страна, девојката на нејзиниот син се обидува да ја спои со стар професор, а од друга, нејзината пријателка Изабел користи лажен идентитет за да привлече ерген. Како што е типично за Ромер, приказната не се потпира на драматични заплети, туку на низа деликатни недоразбирања и суптилни човечки реакции.

Она што овој филм го прави посебен е мајсторската способност на Ромер да ги прикаже секојдневните ситуации и баналностите на животот на начин кој е истовремено универзален и личен. Ликовите на Магали, Изабел, и Жералд се обични луѓе, но нивните емоции и одлуки се длабоки и препознатливи. Ромер не инсистира на драматизација – неговите наративи течат природно, оставајќи го гледачот да се препушти на моментите кои создаваат големи животни промени.

Кулминацијата на приказната доаѓа на свадбена забава, каде Ромер вешто ја создава тензијата преку суптилни кореографии на погледи и движења. Секој лик погрешно ги разбира ситуациите околу себе, но на крајот, преку една насмевка и чаша вино, доаѓа до ненадејно помирување. Оваа сцена не е типична кулминација во класичен филмски смисол, туку повеќе е еден момент на разбирање и животно прифаќање, што ги дефинира делата на Ромер.