препорачува Елена Иванова

Право на секс: Феминизмот во дваесет и првиот век (The Right to Sex: Feminism in the Twenty-First Century, 2021, Аmia Srinivasan) е збирка од шест есеи што се занимаваат со прашања актуелни за денешното феминистичко движење, напишана од Амиа Сринивасан, филозофка и професорка на Оксфорд. Некои од темите опфатени во есеите се сексуалното вознемирување и капитализмот, инсел супкултурата, сексуалната работа и казнениот систем, порнографијата и интернетот, итн.

Во секој од есеите, Сринивасан се фокусира на по еден од главните постулати на денешниот мејнстрим феминизaм, го преспитува, испревртува и ја изложува неговата еднодимензионалност во името на вистинската интерсекционалност.

Во насловниот есеј „Право на секс“, писателката го разгледува прашањето на желбата. Во свет после #metoo движењето, во кој прашањето на стапување во сексуални односи со некого е исклучиво прашање на взаемна согласност, Сринивасан прашува: Но дали? Според неа, сексуалната желба е многу повеќе од само прашање на лична согласност, таа е и политички феномен што не треба да се разгледува надвор од различните политички, расни и класни околности во кои се појавува желбата. „Никој нема обврска да посакува некој друг, ниту пак некој има право да биде посакуван, па сепак кој е посакуван а кој не е е политичко прашање.“

Некои од останатите теми што се отвараат во збирката се етичноста на врските помеѓу професор и студент, феминизмот што заговара остри затворски казни за сексуални престапници и влијанието на порнографијата врз младите.

Веројатно најважниот придонес на Право на секс е што наместо одговори, нуди нијансирани осврти и сестраност во разгледувањето на проблемите, што е вистинска реткост во време на прекумерна поларизираност, кога поддржувачите на едната и другата страна во било која дискусија се апсолутно убедени во исправноста на сопствените аргументи. 

Фотографија: The Paris Review