фотографија од книгата “A Small Roma Memory Book” на Џемилиана Абдулова
Денес не е невообичаено да се слушне како луѓето се потсетуваат на „старите добри времиња“, копнеејќи по едноставното, (наводно) подобро минато. Сепак, ова чувство на носталгија често ги занемарува борбите на многумина кои историски се соочувале со дискриминација и маргинализација. Во свет изграден врз родови нееднаквости и општествени хиерархии, од суштинско значење е да се спротивставиме на носталгијата и да замислиме иднина која е праведна. Феминистичките утопии нудат визија за подобар свет кој промовира родова еднаквост, инклузивност и социјална правда.
За една млада Ромка, преиспитувањето на традиционалните родови улоги е од клучно значење. На пример, во еден идеален феминистички свет, мажите и жените подеднакво би ги делеле домашните и професионалните обврски. Оваа промена ќе ги ослободи жените Ромки од ограничувањата на традиционалните родови норми, создавајќи поинклузивно општество кое ги вреднува нивните уникатни искуства и перспективи.
Феминистичките утопии подразбираат и економска еднаквост и независност, особено за младите Ромки кои се несразмерно погодени од економските разлики, кои се резултат на пресекот помеѓу патријархалниот и капиталистичкиот систем. Додека феминистичките утопии нудат поглед кон некој идеален свет, подеднакво е важно да се решат потенцијалните дистопии кои би можеле да ја загрозат иднината на Ромките, како што е подемот на антифеминизмот кој претставува значителна закана за родовата еднаквост и социјалната правда.
Антифеминизмот е глобален феномен кој го поткопува напредокот постигнат преку вековните борби на феминистичките движења. За младите Ромки, кои често се соочуваат со повеќе слоеви на дискриминација, ова е особено загрижувачко. За борба против оваа дистопија, од суштинско значење е да се градат коалиции, да се подигне свеста и активно да се оспоруваат антифеминистичката реторика и политики додека се застапува за правата и достоинството на Ромките.
Посткапиталистичкиот пејзаж претставува и можност и предизвик за Ромките. Тој нуди потенцијал за реструктуирање на економските системи кои историски нè маргинализирале, но и ризик за дополнително концентрирање на моќта и влошување на нееднаквостите. За да се избегне овој дистописки исход, жените Ромки мора да се вклучат во дискусии за посткапиталистичката иднина, залагајќи се за инклузивни и правични економски системи кои ги препознаваат нивните уникатни искуства и борби.
Технологијата може да биде моќна алатка за остварување на феминистичките утопии, овозможувајќи им на активистите да споделуваат информации, да мобилизираат поддршка и да се вклучат во напорите за застапување. Покрај тоа, технологијата може да помогне во рушење на традиционалните структури на моќ, создавајќи нови простори за маргинализираните гласови.
Истовремено, технологијата може да се злоупотреби за угнетување и надзор. Во ера на растечки антифеминизам, од суштинско значење е да се остане внимателен кон можноста за злоупотреба на технологијата за загрозување на правата и приватноста на жените. Надзорот, онлајн вознемирувањето и ширењето дискриминаторска содржина се потенцијални закани кои мора да се решат за да се осигури безбедност и достоинство на најранливите групи во дигиталниот простор.
Во свет кој се карактеризира со несигурност, градењето заедници на грижа е од витално значење, особено за младите Ромки. Овие заедници нудат поддршка и ресурси за оние што се соочуваат со дискриминација и угнетување, додека работат на изградба на феминистичките утопии. Инклузивните заедници овозможуваат безбедни простори каде што сите можат да бидат себеси, да ја добијат потребната поддршка, уважувајќи го не само својот родов туку и својот етнички и културен идентитет.
Овие заедници на грижа не треба да постојат изолирано, туку треба да бидат дел од локалните, национални и глобални иницијативи за промена. Солидарноста меѓу различните заедници е клучна во борбата против антифеминизмот.
Во свет кој се чини како сè повеќе да се лизга кон антипрогресивни идеологии, политики и реалности, клучно е, ние, младите Ромки, да ја предизвикаме носталгијата и да сонуваме и работиме кон подобро утре. Феминистичките утопии нудат визија за иднината во која родовата еднаквост, економската правда и социјалната вклученост се норма, вклучувајќи ги и нашите уникатни искуства. Додека иднината останува неизвесна, со самото тоа што ќе се осмелиме да сонуваме и преземеме акција, ние веќе чекориме кон поправеден свет.
Фотографиите се на авторката.
