Месечината беше само брада од злато

ЕМИЛИ ДИКИНСОН

Месечината беше само брада од злато,

Пред само една ноќ или две—

A сега го сврти совршеното лице 

Надолу кон светското поднебје—

Челото нејзино најсветло сонце—

Образот нејзин — бело берилно камче—

Окцето кон летната роса блика

Што во глава ми твори најубава слика—

Килибарните усни ич не ѝ се двојат—

Освен во насмевка што на

Пријателката да ѝ ја подарат можат

По нејзина волја—

A каква благодет е да се биде

Една ѕвезда блиска до нејзиното теме—

Оти може да ја помине оската крај 

Твојата блескава врата за скоро време—

Качулката ѝ е сиот свод—

Космосот — нејзин чевел—

Ѕвездите — ѕинѕурки околу појасот—

Поставата — небесна—