Свиркачката – Мери Оливер

Препев од англиски: Моника Стојановска

valentine

Свиркачката

МЕРИ ОЛИВЕР

Од нигде никаде, почна да свирка. Кога велам од нигде никаде

мислам на тоа дека повеќе од триесет години немаше свиркано.

Беше возбудливо. Отпрвин се запрашав кој е во куќата, кој странец?

Бев горе, читав, таа беше долу. Како од грлото на дива и весела птица,

не фатена, туку во посета, 

звуците брануваа, лизгаа, си играа, вибрираа, се креваа.

 

Најпосле ѝ реков, ти си тоа? Дали ти свиркаш? Да, рече таа.

Свиркав, многу одамна. Сега гледам дека сѐ уште можам да свиркам.

И каденца по каденца, се шеткаше низ куќата, свиркајќи.

 

Толку добро ја познавам, си мислам. Си помислив.

Од глава до пети. Од расположение до желба. Од мака до радост.

И гневот, исто така.

Убедувањата. И покрај тоа,

дали воопшто сме почнале да се запознаваме?

Кој е човекот со кој живеам триесет години?

 

Кој е овој јасен, темен, прекрасен свиркач?

НАПИШАНО ОД:

Тимот на Медуза

Feb 10, 2023

Коментари
Scroll to Top